ارزیابی پارامترهای رشد سویا در واکنش به قارچ‌های افزاینده رشد گیاه در شرایط اقلیمی مازندران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد واحد تبریز

2 دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده

چکیده
نظر به اهمیت و نقش طبیعی میکروارگانیسم‌ها در حاصلخیزی خاک در سیستم‌های کشت کم نهاده در مقایسه با کشاورزی متداول، آزمایشی در دو سال زراعی (1390 و 1391) در مزرعه آموزشی پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عوامل مورد بررسی تلقیح با انواع قارچ‌های افزاینده رشد در شش سطح شامل: 1) شاهد (بدون تلقیح) 2) تلقیح با تریکودرما هارزیانوم (TH) ، 3) تلقیح با میکوریزا گونه گلوموس اینترارادیس (GI) ، 4) تلقیح با میکوریزا گونه گلوموس موسئی (GM) ، 5) تلقیح دوگانه TH+GM 6) تلقیح دوگانه TH +GI و مقادیر مختلف کود سوپرفسفات‌تریپل در سه سطح (صفر، 70 و 140 کیلوگرم در هکتار) بر گیاه سویا (رقم جی‌کی) بودند. بر اساس نتایج تجزیه مرکب داه‌ها بیشترین محتوی کلروفیل (عدد SPAD) در تلقیح تریکودرما و میکوریزا گونه گلوموس‌موسئی با کاربرد میزان متداول فسفر و فسفر کاهش یافته دیده شد که به ترتیب حدود 16 و 17 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داشت. کاربرد این قارچ‌ها در تیمار مصرف متداول فسفر و فسفر کاهش یافته نسبت به حذف فسفر از نظر میزان کلروفیل a برتری داشت. وزن خشک گیاه و میزان کلروفیل a تفاوت معنی‌داری در تیمار فسفر کاهش یافته همراه با تلقیح دو‌گانه تریکودرما و میکوریزا نسبت به تیمار مصرف متداول فسفر دیده نشد. در این بررسی میزان اثربخشی این قارچ‌ها بر رشد سویا در تیمار فسفر کاهش یافته (70 کیلوگرم در هکتار) در مقایسه با حذف کود فسفره و عدم کارائی مناسب آنها در مصرف متداول فسفر کاملاً مشهود بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluating the growth parameters of soybean in response to plant growth promoting fungi under Mazandaran climate conditions

نویسندگان [English]

  • mohammad yazdani 1
  • Mehrdad Yarnia 2
  • Hematollah Pirdashti 3
  • Varahram Rashidi 2
  • Mohammadali Bahmanyar 3
چکیده [English]

Abstract
In low-input cropping systems, the natural roles of microorganisms in maintaining soil fertility may be more important than conventional system. In order to investigate the effects of plant growth promoting fungi on improvement of growth and development in soybean (cv: JK) an experiment was conducted at the research farm of Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University during the 2011-2012 growing seasons. Treatments were arranged in a factorial experiment based a completely randomized block design with three replications. The first factor was six levels of fungi: inoculation T. harzianum and AMF genus Glumus: G. mosseae, G. intraradices, and co-inoculation of T. harzianum + G. mosseae, T. harzianum + G. intraradices and non-inoculation (control). The second factor was three levels of phosphorus (0, 70 and 140 kg.ha-1) from superphosphate trip. Results showed that inoculation of T. harzianum and G. mosseae significantly had maximum chlorophyll content up to 17% and 16% at reduced phosphorus dosage (70 kg.ha-1) and conventional phosphorus dosage as compared to the control respectively. The greatest effect was recorded at reduced phosphorus dosage (70 kg.ha-1) and conventional phosphorus dosage significant increase in terms of chlorophyll content. In addition, the dry weights and chlorophyll content of soybean plants in reduced phosphorous dosage (70 kg.ha-1) and co-inoculated with T. harzianum + G. mosseae as well as conventional phosphorous dosage were significantly higher than the non-inoculated plants. In this experiment, at reduce phosphate fertilizer (P0%: 0) treatment, not affected of plant growth promoting fungi compared to control. But, reduced phosphorous dosage (70 kg.ha-1) was more affected.

کلیدواژه‌ها [English]

  • plant growth-promoting fungi
  • Trichoderma
  • Mycorrhiza
  • Soybean
  • Phosphorus