ارزیابی کارایی اردک به عنوان عامل بیولوژیک بر تنوع و تراکم علف های هرز در کشت توأم برنج- اردک (Oryza sativa L.)

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

پژوهشکده ژنتیک و زیست‌فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده

به منظور ارزیابی اثر تراکم اردک در مزارع برنج (Oryza sativa L.) بر تنوع و تراکم علف های هرز، آزمایشی در سال زراعی 91-1390 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا گردید. این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا در آمد. در این آزمایش عامل اصلی تعداد اردک در سه سطح (شامل شاهد، 400 و 800 اردک در هکتار) و عامل فرعی رقم برنج در سه سطح (شامل طارم به عنوان رقم محلی، شیرودی و قائم به عنوان ارقام اصلاح شده) بودند. نتایج حاصل از تجزیه
واریانس بیانگر اختلاف کاملاً معنی دار تعداد اردک، رقم و برهمکنش آنها از نظر تراکم علف های هرز اویارسلام (Cyperus ssp.)،
قاشق واش (Alisma plantago-aquatica L.)، سوروف (Echinochloa crus-galli L.)، عدسک آبی (Lemna minor L.)، آزولا
(Azolla pinata R.Br.) و عملکرد شلتوک ارقام برنج بود. نتایج نشان داد که کمترین میزان تنوع و تراکم علف های هرز به ترتیب مربوط به تراکم های 800 و 400 اردک در هکتار بوده است. در میان ارقام مورد بررسی در این آزمایش، رقم طارم دارای کم‌ترین و رقم قائم دارای بالاترین میزان تنوع و تراکم علف های هرز بودند. بالاترین میزان تراکم علف هرز اویارسلام بذری در شاهد (بدون اردک) و در رقم قائم (67 بوته در متر مربع) مشاهده شد که نسبت به تیمار 800 اردک در هکتار حدود 97 درصد افزایش یافته بود. بالاترین عملکرد شلتوک در تیمار 800 اردک در هکتار به ترتیب در ارقام شیرودی (3/5 تن در هکتار)، قائم (3/4 تن در هکتار) و طارم (6/3 تن در هکتار) بدست آمد که نسبت به ارقام شیرودی (1/4 تن در هکتار)، قائم (4 تن در هکتار) و طارم (9/2 تن در هکتار) در تیمار 400 اردک در هکتار به میزان 23، 7 و 20 درصد بالاتر بود. در مجموع نتایج نشان داد که در شرایط آزمایش حاضر، رقم طارم و تیمار 800 اردک در هکتار با کم‌ترین میزان تنوع و تراکم علف های هرز برتر از سایر ارقام و تراکم های مورد بررسی در این آزمایش بودند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluation of duck efficiency as a biocontrol agent on weed density and diversity in rice-duck farming (Oryza sativa L.)

نویسندگان [English]

  • M. Mohammadi
  • H. pirdashti
  • G. Aghajaniye Mazandarani
  • S.Y. Mosavi Toghani
چکیده [English]

In order to evaluate the effect of ducks number on weeds diversity and density in paddy fields, an experiment was conducted at Sari Agricultural Sciences and Natural Resource University during growing season of 2011-2012. Experiment was arranged in split plot based on complete randomized block design with four replications. Main factors were duck number at three levels (consisting of control, 400 and 800 ducks.ha-1) and sub plots were three contrast cultivars (including Tarom as a traditional, and Shirodi and Ghaem as improved cultivars). Results of ANOVA showed highly significant differences between ducks, cultivars and ducks × cultivar interaction in terms of weeds density including nutsedge (Cyperus spp. L.), common Water-plantain (Alisma plantago-aquatica L.), barnyard grass (Echinochloa crus-galli L.), duckweed (Lemna minor L.), azolla (Azolla pinata R.Br.) and paddy yield. Accordingly, the lowest weed density and diversity were recorded at 800 and 400 ducks.ha-1, respectively. Among rice cultivars Tarom and Ghaem had the minimum and the maximum weeds density and diversity. The highest nutsedge density (67 plant.m-2) was related to Ghaem cultivar in control (without duck) plots as much as 97% higher than 800 ducks.ha-1. Maximum paddy yield was observed in 800 ducks.ha-1 in Shirodi (5.3 t.ha-1), Ghaem (4.3 t.ha-1) and Tarom (3.6 t.ha-1) as much as 23, 7 and 20% higher than those cultivars in 400 ducks.ha-1, respectively. Finally, in the current research conditions using 800 ducks.ha-1and Tarom cultivar resulted the best performance because of the lowest weed diversity and density as compared to other treatments.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Azolla
  • Barnyard grass
  • Duck weed
  • Nutsedge
  • Paddy yield