بررسی تأثیر تاریخ و تراکم کاشت بر عملکرد کمی و کیفی شلغم علوفه‏ای (Brassica rapa L.) در نظام کشت جنگل زراعی در مقایسه با تک کشتی

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

چکیده

با توجه به وجود باغات وسیع مرکبات در استان های شمالی و همچنین نیاز مبرم به تأمین علوفه در کشور استفاده از اراضی زیر کشت باغات مرکبات در قالب نظام‌های جنگل زراعی برای تولید گیاهان علوفه‏ای از اهمیت خاصی برخوردار است. از این رو، تحقیق حاضر با هدف بررسی امکان کاشت گیاه شلغم علوفه‏ای در باغات مرکبات شهرستان بابل و تعیین بهترین تاریخ و تراکم کاشت این گیاه در سال 1389 انجام شد. طرح به صورت کرت خرد شده فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید به گونه‏ای که نظام کشت به کرت‌های اصلی و تاریخ کاشت (20 اسفند، 5 فروردین و 20 فروردین) و تراکم کاشت (یک، دو و چهار کیلوگرم بذر در هکتار) به صورت فاکتوریل به کرت‌های فرعی اختصاص داده شدند. نتایج نشان داد که با افزایش میزان مصرف بذر به چهار کیلوگرم در هکتار عملکرد علوفه کل شلغم به طور متوسط پنج درصد افزایش یافت. با تأخیر در تاریخ کاشت، قابلیت هضم و مقدار کربوهیدرات محلول در آب افزایش و مقدار الیاف نامحلول در شوینده های اسیدی کاهش یافت. نتایج این تحقیق نشان داد پتانسیل بسیار قابل توجهی برای تولید گیاهان علوفه‏ای به ویژه شلغم در باغات مرکبات شمال کشور در قالب نظام جنگل زراعی وجود دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Date of planting and seeding rate effects on quantitative and qualitative characteristics of turnip in agro forestry compared to mono cropping systems

نویسندگان [English]

  • M.R. Chaichi
  • R. Keshavarz Afshar
  • S. Ghanbarzadeh
چکیده [English]

Agroforestry is one the aspects of sustainable agriculture in which multiple cropping of perennial trees in mixture with crops guarantees the environmental, economical and social sustainability in rural communities. High demands for forage in Northern provinces of Iran lead to agroforestry in citrus orchards as a potential mean for forage production through agroforestry systems. This research was conducted to determine the best planting date and seeding rate of turnip in agroforestry and mono cropping systems. The treatments were arranged as split factorial based on a completely randomized block design with three replications. The cropping systems (agroforestry and mono cropping) were assigned to the main plots and the factorial combinations of planting dates (March 10th, March 25th, and April 9th) and seeding rates (1, 2, and 4 kg seed ha-1) were randomly assigned to the subplots. The results of the experiment showed that as the seeding rate increased to 4 kg.ha-1, a significant increase (by 5%) in total forage production was observed in both cropping systems. A decreasing trend in forage production was observed in latter planting dates for both cropping systems; however, this decrement in mono cropping was more severe than agroforestry system. In later planting dates the water soluble carbohydrates and forage dry matter digestibility increased but ADF decreased. The results of this experiment indicated a great potential for forage production in citrus orchards of the northern provinces of the country through agroforestry systems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Forage quality
  • Tuber
  • Citrus orchards
  • Sustainable agriculture
  • Mazandaran