نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۱۳۹۵ جلد ۸ ،شماره ۴

عنوان مقاله: مطالعه عملکرد کمی و کیفی و نسبت برابری زمین آفتابگردان (Helianthus annuus L.) در سری های کشت مخلوط با لوبیا (Phaseolus vulgaris L.)


صفحات: 490-504

DOI: 10.22067/jag.v8i4.37250

چکیده
این آزمایش با هدف بررسی عملکرد، کیفیت دانه و نسبت برابری زمین در کشت مخلوط آفتابگردان (Helianthus annuus L.) و لوبیا (Phaseolus vulgaris L.) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و نه تیمار در دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال زراعی ۹۰-۱۳۸۹ اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل کشت های مخلوط افزایشی ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد لوبیا با آفتابگردان و کشت های مخلوط جایگزینی ۷۵:۲۵، ۵۰:۵۰ و ۲۵:۷۵ (لوبیا:آفتابگردان) و کشت خالص دو گونه بودند. نتایج نشان داد که با تغییر الگوی کشت از خالص به مخلوط، وزن دانه، وزن مغز، نسبت مغز به دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، درصد و عملکرد روغن و عملکرد پروتئین آفتابگردان به طور معنی داری کاهش یافت، ولی درصد پروتئین و قرائت کلروفیل متر افزایش نشان داد. بیشترین عملکرد دانه آفتابگردان (۳۵۳ گرم در مترمربع) از کشت خالص بدون اختلاف معنی دار با کشت مخلوط افزایشی ۵۰ درصد لوبیا با آفتابگردان به دست آمد. اثر تیمارها به استثنای تعداد دانه در غلاف و درصد پروتئین بر تعداد غلاف در بوته، وزن صد دانه، عملکرد دانه و بیولوژیک، شاخص برداشت، عملکرد پروتئین و قرائت کلروفیل متر لوبیا معنی دار شد. بیشترین عملکرد دانه لوبیا (۳۰۵ گرم در مترمربع) نیز از تیمار کشت خالص حاصل شد. در کلیه تیمارهای مخلوط، نسبت برابری زمین بیشتر و شاخص رقابت کمتر از یک بود. تیمار کشت مخلوط افزایشی ۵۰ درصد لوبیا با آفتابگردان، کمترین مقدار شاخص رقابت (۰۳/۰) و بیشترین مقدار نسبت برابری زمین (۶۶/۱) را داشت. بنابراین، به نظر می رسد تیمار کشت مخلوط افزایشی ۵۰ درصد لوبیا با آفتابگردان، برای تولید حداکثر محصول در اجتماع گیاهی آفتابگردان و لوبیا مناسب تر است.

کلمات کلیدی:   دانه روغنی، حبوبات، شاخص رقابت، کیفیت دانه

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 182

بازدید: 285

تاریخ دریافت: 1393/04/24 , تاریخ پذیرش: 1393/06/17 , تاریخ انتشار: 1395/03/31

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )