نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال ۱۳۹۳ جلد ۶ شماره ۴

عنوان مقاله: انتشار دی‌اکسید کربن و پتانسیل گرمایش جهانی ناشی از مصرف انرژی در نظام‌های کاشت شالیزاری


صفحات: 823-835

DOI: 10.22067/jag.v6i4.27517

چکیده
هدف از این پژوهش، تخمین انتشار گازهای گلخانه‌ای و گرمایش جهانی ناشی از مصرف انرژی فسیلی در تولید برنج و چگونگی کاهش مصرف انرژی فسیلی و انتشار گازهای گلخانه‌ای بود. سه نظام کاشت (SRI )، بهبود یافته و سنتی مورد مطالعه قرار گرفتند. تمامی عملیات زراعی و اطلاعات مربوط به روش‌های تولیدی و مقادیر مختلف مصرف نهاده‌ها (ورودی‌ها) طی سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ ثبت و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین انرژی ورودی در نظام‌های تولید برابر ۰۲/۲۲۷۹۳ مگاژول در هکتار بود که کم‌ترین میزان انرژی ورودی در SRI برابر ۹۸/۱۶۱۰۲ مگاژول در هکتار حاصل شد. بیش‌ترین سهم انرژی ورودی در نظام‌های تولید مربوط به الکتریسیته بود که بالاترین مقدار را از نظر انتشار گازهای گلخانه‌ای و گرمایش جهانی نیز به خود اختصاص داد. تولید و حمل و نقل کود نیتروژن و سوخت در رتبه‌های دوم و سوم انتشار گازهای گلخانه‌ای قرار گرفت. متوسط GWP ناشی از تولید برنج برابر ۳۳/۲۳۰۷ کیلوگرم معادل CO۲ در هکتار بوده است. بیش‌ترین و کم‌ترین مقدار تولید GWP به‌ترتیب برابر ۱۶۴۰ و ۲۵۵۴ کیلوگرم معادل CO۲ در هکتار معادل ۸/۲۵۵ و ۳/۴۷۹ تن معادل CO۲ در هکتار در نظام‌های کاشت SRI و سنتی حاصل شد. مقادیر GWP در واحد انرژی ورودی نیز در SRI حداقل و در نظام کاشت سنتی حداکثر بود. نظام SRI کم‌ترین GWP را در واحد انرژی خروجی دارا بوده و نظام کاشت بهبود یافته در رتبه دوم قرار گرفت. بنابراین، می‌توان چنین نتیجه‌گیری کرد که مقادیر GWP ارتباط مستقیمی با شیوه مدیریت مزرعه و مصرف نهاده‌ها (ورودی‌ها) دارد.

کلمات کلیدی:   انرژی، برنج، تغییر اقلیم، عملکرد، گرم شدن کره زمین، محیط زیست


دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 3984

بازدید: 1427

تاریخ دریافت: 1392/08/05 , تاریخ پذیرش: 1392/12/08 , تاریخ انتشار: 1393/11/01

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )